نوروز مبارک

(توضیح: عید نوروز اصلا چیز بدی نیست و این نوشته بیشتر برداشت‌ها و احساسات شخصی است.)
دوباره نوروز طولانی مدت اومد و مانند پارسال غم و تنهایی هم همراه اون به سراغ من میاد. در کل از روزهایی که تعطیل باشند اصلا خوشم نمیاد چه برسد به اینکه این تعطیلی بخواهد مثل نوروز طولانی و کسل کننده باشد. روزهای تعطیل به هیچ وجه انرژی و انگیزه ای که در صبح یک روز کاری به آدم دست می دهد را ندارند و برعکس آدم طبق عادت فکر می کند باید یکجا بشیند و کارهای تکراری مثل تماشای تلویزیون و ... را انجام دهد.
بدترین چیزی که در مورد نوروز وجود دارد خلوتی کسل کننده آن است که وقتی به خیابان و کوچه می روی انگار مگس پر نمی زند و همه یا مشغول دید و بازدید بی نمک عید هستند و یا به مسافرت رفته اند و انقدر ملت در قید و بند و سرگرم عید هستند که دیگر هیچ کس با آدم کاری ندارد و کسی مثل من که اصلا حال و حوصله این چیزها را ندارد به شدت احساس گرفتگی و کسلی می کند.
الان تقریبا سال دوم یا سوم هست که چنین احساسی دارم، قبل از آن من هم مثل بقیه ذوق و شوق داشتم و خودم را برای عید آماده می کردم. اما الان خرید عید که هیچی، خرید معمولی هم به دلیل شلوغی و ازدحام جمعیت انجام ندادم. امروز به دلیل تغییر فصل گفتم برم چند تا تیکه لباس بگیرم که وقتی دیدم چه وضع شلوغ و بنداز بندازی توی مغازه ها هست به کلی منصرف شدم. از آنجا گفتم برم موهامو مرتب کنم و وقتی که رفتم دیدم به به، وضع خیلی خرابه، به من گفت ساعت 10 شب بیا الان خیلی شلوغه منم با خودم گفتم دیگه اون ساعت جنازشه که داره کار می کنه و گفتم دستت درد نکنه، بعد از عید مزاحمت می شم ما که عجله نداریم.
شما حساب کنید که 13 روز عید رو تنها توی یک طبقه ساختمون هستید، بعد یک نفر از طبقه دیگه هر وقت که دلش خواست به طبقه شما رفت و آمد میکنه! قبول دارید که وضع خیلی مزخرفیه؟ تنهای تنها که نیستی که راحت باشی و هر کاری دلت خواست انجام بدی از طرفی کسی هم دور و برت نیست و دیوونه میشی! این وضع من توی نوروز امسال هست که پارسال هم همینطور بود. صادقانه بگید اگه شما جای من بودید به در و دیوار و هر چی نوروز و عید هست فحش نمی دادید و بد و بیراه نمی گفتید؟
البته چیزی که باعث میشه من زیاد از این وضع شاکی نباشم این هست که به کلی انتخاب خودم بوده و به نوعی با این اتلاف وقت های طولانی نمی تونم کنار بیام. البته وقتی به گذشته ام نگاه می کنم می بینم که نیمی از هر روزم اتلاف وقت بوده ولی نمی تونم تصور کنم که یکی دو هفته از تمام برنامه هام دست بکشم و به سبک ایرانی مسافرت برم. برای همین یک برنامه ریزی دقیق و هدف دار برای این مدت تنظیم کردم که بیشتر از هر وقت دیگری می تونم از فرصتم استفاده کنم و به هدفی که برای 30 فروردین تنظیم کردم و الان هم کمی از آن عقب هستم برسم و بعدش هم مسافرت میچسبه. به آرزوی موفقیت.

پ.ن: این هم تصاویری از نوروز ایرانیان در کنار آرامگاه کوروش