۱۳۸۸ شهریور ۲۳, دوشنبه

ماه رمضان و قضیه کار و انرژی


شاید برای افرادی که اعتقادی به دین اسلام ندارند، ماه رمضان تنها یک اعتقاد کهنه بین مسلمانان باشد که با اذیت کردن و ایجاد محدودیت برای خود، فکر می کنند که فضائل معنوی زیادی بدست می آورند. البته اینگونه افراد که در کشورهای اسلامی مثل ایران زندگی می کنند اگرچه در ماه رمضان روزه نمی گیرند اما زندگی آنها بی تاثیر از ماه رمضان نمی ماند. رستوران ها در طول روز تعطیل می شوند، خوردن و آشامیدن، استعمال دخانیات و غیره در طول روز و در سر کار و اماکن عمومی بسیار مشکل می شود و اخلاق، روحیات و رفتار کلی مردم هم عوض می شود.
اما ماه رمضان گذشته از بحث اعتقادی-اسلامی آن که تاثیرات مثبت معنوی و روحی بر روی مسلمانان روزه دار دارد، چه تاثیری بر روی کل مردم یک جامعه اکثرا مسلمان دارد؟
بگذارید یک تجربه شخصی را بیان کنم، در یکی از اولین روزهای ماه رمضان امسال که هوا هم بسیار گرم بود برای کاری به یکی از ادارات دولتی رفته بودم. کار من تنها توسط یک نفر انجام می شد که می بایست در میان مدارک بگردد و مال من را پیدا و برای آن یک گواهی صادر می کرد. این آدم اگرچه با توجه به تجربه قبلی که از او داشتم آدم وظیفه شناسی بود ولی در آن روز به دلیل اینکه روزه بود و تشنه اصلا حوصله انجام کار را نداشت و بعد از یک گشتن الکی در میان مدارک گفت پیدا نمی شود و برو فردا بیا. خلاصه با اصرار من و بعد از نزدیک 2 ساعت سرپا ایستادن در مقابل او بالاخره کار من را به زور و با اکراه انجام داد و توانستم از آن اداره بیرون بروم. این تنها یک مثال کوچک از مشکلاتی است که در این ماه برای مردم پیش می آید و در هر اداره و ارگانی که بروید تقریبا به حالت نیمه تعطیل است.
ماه رمضان و روزه داری باعث می شود تا افراد تمرکز و راندمان کاری خود را از دست بدهند، بی حوصله شوند، دعواها و نزاع ها بیشتر شود، احترام متقابل پایین بیاید، تصادفات رانندگی افزایش پیدا کند، وقت و هزینه مردم بیشتر هدر رود، کلاس های درس و دانشگاه به درستی برگزار نشوند و هزاران تاثیر دیگر که به خاطر نرسیدن درست آب و گلوکز و سایر مواد ضروری به مغز و بدن افراد به وجود می آید.
اینها ایرادات و تاثیرات منفی روزه است اما شاید شخصی بگوید که این ایرادها تنها به ضعف ایمان افراد روزه دار بر می گردد، چرا که اگر ایمانی قوی و اعتقاد به رضای خداوند در تمامی اعمال و رفتار خود داشتند، در هر شرایطی کار و وظیفه خود را به درستی انجام می دادند، حال چه گرسنه باشند و چه تشنه.
از دیدگاه منطقی اگرچه این نوع طرز فکر تا حد زیادی صحیح می باشد، اما تاثیرات روزه بر روی عملکرد مغز و اعضای بدن را نمی توان نادیده گرفت. ورزشکاران و افرادی که کار آنها با فعالیت فیزیکی شدید همراه است، محققان، پژوهشگران و افرادی که کار آنها فکری است، چه بخواهند و یا نه عملکرد آنها بسیار تحت تاثیر روزه قرار گرفته و کاهش می یابد. وقتی که قند و سایر مواد لازم به مغز و عضلات بدن نمی رسد، فرد هر چقدر هم که زور بزند و بخواهد، مغز و عضلات او به درستی کار نمی کنند و حداقل 50 درصد افت عملکرد دارد.
تجربه شخصی من در ماه رمضان نشان می دهد که در ساعت های بعد از ظهر و عصر از لحاظ حوصله و تمرکز فکری بسیار افت پیدا می کنم و اگرچه بعضی روزها با تلاش بسیار سعی در انجام کاری دارم اما به هیچ عنوان از لحاظ فکری و عملکرد مغز بازدهی خوبی نداشته و کارها را بدرستی نمی توانم انجام دهم. از لحاظ یادگیری هم قدرت یادگیری ام تا 70 درصد کاهش پیدا می کند و خواه و ناخواه مدت زیادی از روز به هدر می رود.
همه اینها در حالی است که دین اسلام به کرات افراد را به کار و تلاش، کسب علم و معرفت و استفاده درست از وقت و زمان سفارش کرده است. حال سوالی که پیش می آید این است که چگونه یک ماه از سال را که زمان کمی نیست و اگر ماه های رمضانی که یک فرد در طول عمر خود تجربه می کند را در کنار هم بگذاریم بخش قابل توجهی از عمر او می شود و همینطور اینکه یکسال دوازده ماه بیشتر نیست که یکی از این دوازده ماه، ماه رمضان است، چگونه می توان توجیه کرد وقت ها و فرصت هایی که در طول روزهای رمضان به دلیل ایجاد اختلال عمدی در متابولیسم بدن به هدر می رود، گناه ها، ظلم ها و کم کاری هایی که این اختلال باعث آن می شود و همینطور آن کارهای خیر و مفیدی که در صورت عدم وجود این اختلال در افراد می توانستند انجام دهند و دیگر نمی توانند.
آیا ما با روزه گرفتن به دستاورد بزرگ تری می رسیم که همه این ضعف ها را جبران کرده و پوشش می دهد؟
به نظر می رسد که تنها با یک دیدگاه اعتقادی می توان این مسائل را توجیه کرد، به طوری که تنها کسی که از قبل اسلام را پذیرفته باشد و از این رو معتقد شده باشد که هر نفس(Breathing) او در این ماه عبادت است و آخرت او را می سازد و یک شب قدر آن از هزار ماه برتر است، تنها در این صورت است که روزه گرفتن برای او توجیه پیدا می کند، زیرا همه این سختیها اطاعت از فرمان خداوند و در راستای رشد و کمال او قرار می گیرد.
برداشت شخصی من از روزه تقوا و ایمان به خداوند است، به طوری که روزه تاکیدی بر وجود و اطاعت از خداوند است و خداوند با واجب کردن آن(در همه ادیان واجب بوده، اما به تدریج حذف شده است) خواسته اهمیت بالا و والای اطاعت از او را در زندگی انسان نشان دهد.

۱۳۸۸ شهریور ۱۰, سه‌شنبه

عمو گوگل رو بهینه ساز کن

دیشب 4 ساعت نشستم و یک مطلب در مورد بهینه سازی برای موتورهای جستجو و ... نوشتم. البته با راه اندازی سایتش و غیره بیشتر طول کشید و صبح ساعت 6 یا 7 خوابیدم. کاری که بعضیها به عنوان شغل به آن نگاه می کنند که اعتقادی به آن ندارم. اگر همه چیز استاندارد پیاده سازی شود، با آگاهی به مواردی همه چیز خوب پیش می رود.
متاسفانه به دلیل وضع خراب و ... و ذلک این یک پست همینجوری هست که احتمال دارد بعدا پاک شود. تجربه این روزها در نوع خود بدترین در مدتهای اخیر است که راهی غیر از نجات نیست. فشار خیلی زیاد است و در یک طرف میدان تنها مانده ام که همه خبرها آنطرف میدان است. عجیب است و عجیبتر خودم و جد آبادم است و لعنت بر هر چی سیکل معیوب و خراب و نوشتن هر آنچه از دهان بر آید اکثرا بیهوده است.