۱۳۸۹ اردیبهشت ۱, چهارشنبه

هر که را دوستش دارید اینجاست، نگاه کنید!

این مطلب را در سایت یکی از مجله‌ها مشاهده کردم(نام و لینک درانتهای مطلب) که به دلیل اینکه خیلی برایم جذاب بود در اینجا مجددا منتشر می کنم.
چقدر دو جمله آخر این متن که آنها را درشت هم کرده ام برایم زیباست. شاید این تصویر در مواقعی بتواند راحت تر از هزاران جمله، انسانی غرق شده در دنیای روزمره خود را بیدار کند و به او تلنگری بزند که فراموش نکن، دنیا فراتر از چیزی است که تو در آن فرو رفته ای و چشمان خود را برای دیدن افق هایی که نمیدیدی باز کن.
از دید من این تصویر و نوشته ها منظوری را که مدت ها نمی دانستم چگونه می توانم بگویم به زیبایی هر چه تمامتر بیان می کند.


اين عكسي است كه فضا پيماي ويجر از زمين گرفته است. عكسي كه زمين را در فضاي بيكران نشان ميدهد.
كارل ساكال فضانورد آمریکایی کتابی با همین عنوان نوشته است. در قسمتی از این کتاب می خوانیم:

دوباره به این نقطه نگاه کنید. همین جاست. خانه اینجاست. ما اینجاییم تمام کسانی که دوستشان دارید٬ تمام کسانی که می شناسید٬ تمام کسانی که تابحال چیزی در موردشان شنیده اید٬ تمام کسانی که وجود داشته اند٬ زندگی شان را در اینجا سپری کرده اند.
برآیند تمام خوشی ها و رنج های ما در همین نقطه جمع شده است. هزاران مذهب٬ ایدئولوژی و دکترین اقتصادی که آفرینندگانشان از صحت آنها کاملا" مطمئن بوده اند٬ تمامی شکارچیان و صیادان٬ تمامی قهرمانان و بزدلان٬ تمامی آفرینندگان و ویران کنندگان تمدن٬ تمامی پادشاهان و رعایا٬ تمامی زوج های جوان عاشق٬ تمامی پدران و مادران٬ کودکان امیدوار، مخترعان و مکتشفان٬ تمامی معلمان اخلاق٬ تمامی سیاستمداران فاسد٬ تمامی «ابرستاره ها»٬ تمامی رهبران کبیر٬ تمامی قدیسان و گناهکاران در تاریخِ گونه ما٬ آنجا زیسته اند٬ در این ذره غبار که در فضای بیکران در مقابل اشعه خورشید شناور است.
زمین ذره ای خرد در مقابل عظمت جهان است. به رودهای خون که توسط امپراطوران و ژنرال ها بر زمین جاری شده٬ البته با عظمت و فاتحانه٬
بیاندیشید. این خونریزان٬ اربابان لحظاتی از قسمت کوچکی از این نقطه بوده اند. به بی رحمی های بی پایانی که ساکنان گوشه ای از این نقطه٬ توسط ساکنان گوشه دیگر (که از این فاصله نمیتوان آنها را از هم بازشناخت) متحمل شده اند بیاندیشید٬ چقدر اینان به کشتن یکریگر مشتاقند٬ چقدر با حرارت از یکدیگر متنفرند.

تمامی شکوه و جلال ما٬ تمامی حس خود مهم بینی بی پایان ما٬ توهم اینکه ما دارای موقعیتی ممتاز در پهنه گیتی هستیم٬ به واسطه این عکس به چالش کشیده می شود. سیاره ما لکه ای گم شده در تاریکی کهکشانهاست. در این تیرگی و عظمت بی پایان٬ هیچ نشانه ای از اینکه کمکی از جایی میرسد تا ما را از شر خودمان در امان نگاه دارد٬ دیده نمی شود.
زمین تنها جای شناخته شده است که قابلیت زیست دارد. هیچ جایی نیست - حداقل در آینده نزدیک - که گونه بشر بتواند به آنجا مهاجرت کند. مشاهدات٬ بله٬ استقرار٬ هنوز نه.
خوشتان بیاید یا نه٬ زمین تنها جایی است که می توانیم روی پای مان بایستیم . گفته شده که فضانوردی تجربه ای است شخصیت ساز که فرد را فروتن می سازد.
شاید هیچ تصویری بهتر از این٬ غرور ابلهانه و نابخردانه نوع بشر را در دنیای کوچکش به نمایش نگذارد.
برای من٬ این تصویر تاکیدی است بر مسئولیت ما در جهت برخورد مهربانانه تر ما با یکدیگر٬ و سعی در گرامی داشتن و حفظ کردن این نقطه آبی کمرنگ٬ تنها خانه ای که تاکنون شناخته ای.

برگرفته از سایت مجله اتفاق نو

۱۳۸۹ فروردین ۳۱, سه‌شنبه

وبلاگ بی‌حال

امروز که بعد از مدتها آمار اینجا رو چک کردم متوجه شدم که تعداد بازدید کنندگان تا حد قابل قبولی ناامید کننده شده است! و به دلیل به روز نشدن همه خوانندگان ثابت و غیرثابت(متحرک!؟) قید اینجا رو زدن و بی خیال شدن. البته دلیلی نداره که آدم به جایی که هیچ تغییری نمی کنه مجددا سر بزنه که این البته ظاهر قضیست.
البته برخلاف تصور اصلا هم ناراحت نیستم، بلکه از برخی جهات خوشحال هم هستم، حال بماند چرا.
البته من قصد نداشتم اینجا رو رها کنم، بلکه فقط مدتی نگهش نداشتم وگرنه دلیلی برای ول کردن در کار نبود.
حالا الا ایها الهذا، قصدم این بود که به شمار معدود شما گرانقدران و همینطور رهگذران تصادفی تشریف آورده از گوگل و غیره بگم که من به شما توجه دارم و توجه، توجه می آورد و امیدوارم توجه ما هم باعث توجه شما شود که این توجه شما مایه‌ی تحرک و انگیزش بیشتر ماست.
لطفا در صورت تمایل ایمیلی به آدرس gozar-subscribe@webgah.net ارسال نمایید تا به طور خودکار در هر بروز رسانی به شما خبر داده شود، مطالب مهمی در راه هستند.
همچنین از همینجا به مشترکان فیدی سلام علیک عرض می شود، :-) شما کارتان درست است.
ضمنا برای خوانندگان ناخواسته آرزوی ترک عادت‌های ناپسند را دارم.

در پایان اشاره کنم که نظم و هدف گزاری از مهم ترین ارکان موفقیت در هر کاری است که کلا خود زندگی از مخوف ترین این کارهاست و از این رو تصمیم دارم تا این دو موضوع را که فکر می کنم به خوبی در مورد این وبلاگ به جا نیاورده ام را تصحیح نمایم.


وقت عالی به خیر و خدا نگهدار شما باشد.