ه‍.ش. ۱۳۸۹ مهر ۲۴, شنبه

ما و اتصال به خط

هنوز تصمیم نگرفته ام که اینترنت بگیرم یا نه. این چند وقت که اینترنت نداشتم از لحاظ زندگی بهینه بسیار بهبود یافتم و الافی های اینترنتی به حداقل رسیده بود و فرصت برای انجام کارهای غیر کیبوردی هم بسیار بیشتر از قبل یافتم.
قبولش سخت است، اما بسیاری از ما در مقابله وسوسه سرزدن و چک کردن مداوم ایمیل و سایر عضویت های اینترنتی دچار ضعف هستیم. حتی این دوستمان لوسیانو با وجود نوشتن اینگونه مقالات هم هر از گاهی  از راه به در می شود و روزانه مدت زیادی در فیسبوک دفع الوقت(عجب واژه هایی بلدم!) می کند.
برای مطالعه حدود 240 سال (البته اگر پیشرفت علم و تغییر و تحولات را نادیده بگیریم) بر روی هاردم منابع جمع کرده ام و از این رو کمبودی نیست!
تنها مشکلی که نبود اینترنت در خانه برای من ایجاد میکند از لحاظ ارتباطات است. بسیاری از ارتباطات از طریق اینترنت انجام میشود و شبها معمولا فرصت مناسبی برای این کار است. مشکل دیگر به کار-در-خانه‌ی من بر می گردد، در زمان کار که تا حد زیادی با تحقیق و یادگیری نادانسته های فنی هم مرتبط است، مرتبا به اینترنت نیاز پیدا می کنم، باید به منابع باز اطلاعاتی دسترسی داشته باشم. راه حل ها را در اینترنت جستجو کنم و یا برخی کارها لازم است تا مستقیما بر روی سرورهای اینترنتی انجام شود و یا نیاز به ارتباط بلادرنگ دارند.
اما در مقابل نبود اینترنت در خانه هم مزایای زیادی دارد. وجود گوگل دم دست به نوعی خلاقیت را کور می کند. آدم دیگر برای هر موضوع ساده ای به جای اینکه فکرش را بکار بیندازد به سراغ گوگل می رود و بلافاصله جواب را میابد و یک جورهایی به کودک حاضر آماده خور شبیه می شود که بدون کمک یا تایید ولی یا قیمش، هیچ از دستش بر می آید.
مطمئنم اگر اون خانم آشپز معروف ایرانی که مرحوم شده اند(فکر کنم اسمشان "رزا" بود) و کتاب مشهور دوجلدی آشپزی را نوشتند اگر از بچگی در اتاقشان اینترنت داشتند هرگز آشپز نمی شدند و یا یک دیش! جدید کشف نمی کردند، چون ایشان احتمالا به جای اینکه دائم طعم ها و ترکیب های مواد غذایی را امتحان کنند در گوگل مدام به دنبال دستور غذاهای حاضر و آماده می گشتند!
سرگرمی های اینترنتی هم خوبند اما اکثر آنها معتاد کننده هستند و هرکس به آنها مشغول می شود بعد از مدتی می بیند که فرصت زیادی از او بلعیده شده است.
با وجود اینترنت دم دست، دیگر فرصت کافی برای مطالعه مقالات قدیمی و یا کتاب های غیردرسی/غیرکاری باقی نخواهد ماند، چون اینترنت پتانسیل بسیار بالایی برای پر کردن فرصت های خالی و بینابین امور اصلی را دارد.
اگر بخواهم جمع بندی کنم، برای بسیاری از جمله خودم که در گذشته تجارب ناموفق زیادی در ایجاد توازن داشته اند، به نظرم اینترنت نیمه دائمی مناسب است. مثلا از صبح تا عصر در محل کار یا تحصیل و بعد در منزل نداشته باشند.
تاکنون هرچه اشتراک اینترنت داشته ام نامحدود زمانی و حجمی بوده است که این هم یک معضل بوده است، از آنجا که معمولا دلم نمی آمده که عرض باندی را که کلی خرجش شده بی استفاده بگذارم. از این رو فکر کنم بهتر است از نعمت گرانی و گدابازی های اینترنت در کشور حداکثر استفاده را ببرم و اینترنتی محدود حجمی تهیه کنم که اینطور خیلی به صلاح است.
اگر بگوییم این اتصال به کارمان نمی آید خودمان را گول زده ایم و اگر بگوییم می آید نشانه اعتیاد یا علاقه شدید اینترنتی نیست.
چندین مطلب از قبل نوشته شده اند که به مرور منتشر می شوند.

۱ نظر:

  1. وبلاگ اشم قشنگی داره
    اراک دانشجو داره میاد
    یک سری بهش بزن
    ما رو هم لینک کن
    www.arak-daneshjoo.blogfa.com

    پاسخحذف

برای نظر دادن در صورتی که از قبل شناسه ای در بلاگر ندارید، می توان با انتخاب گزینه نام/آدرس اینترنتی و وارد کردن نام خود، نظرتان را درج کنید.
توجــــــــــــه:
متأسفانه قسمت نظر دادن برای کاربران داخل ایران پالایش شده است! و کاری هم از دست ما بر نمی آید و تنها راه این است که تمهیداتی از طرف کاربران داخل ایران اندیشیده شود!